West Highland Way, familiebezoek en studeren!

De blog zal wat korter zijn omdat ik in plaats van het uitzicht te beschrijven er gewoon meer foto’s bij heb gezet. De laatste twee weken waren namelijk actief maar tegelijkertijd ook lui. In de eerste week hebben we 4 dagen de West Highland Way gelopen, daarna kwamen mam en pap een aantal dagen langs en toen was het toch echt tijd om verder te gaan met mijn Bachelorthesis en te beginnen met leren voor mijn tentamens. Maar met dat laatste zal ik jullie (nog) niet vervelen in deze blog.

West Highland Way (Klik hier voor al mijn eigen foto’s)
Het begon allemaal op het station waar we elkaar zouden treffen bij de hoofdingang. Nu bleek alleen het Centraal Station verschillende ingangen te hebben dus duurde het even voordat we allemaal bij de juiste ingang waren. Eenmaal in de trein waren we al vlug in Melngavie waar de officiële start van de West Highland Way was. (De WHW is trouwens een hele bekende hike-route waarvan wij dus ongeveer de helft gedaan hebben). Na eerst een kop koffie of chocomelk van de Costa waren we allemaal klaar voor de start.

Klaar voor de start!

De eerste dag verliep vrij rustig en het weer zat ook nog eens heel erg mee met aardig wat zon. Genoeg pauzes ook tussendoor dus het was allemaal nog goed te doen. In de avond waren we bij onze houten wigwams aangekomen, vers geschilderd dus het rook een beetje naar thuis. We kregen daar ook slaapzakken, alleen de matjes waar we op moesten liggen waren niet heel geweldig. Gelukkig was het de eerste nacht en waren we nog redelijk fris en fruitig de volgende morgen, ondanks wat gesnurk van onze mede hikers.

De tweede dag was al even mooi als de eerste, al was er soms wat meer bewolking maar dat zorgde er voor dat we het niet te warm kregen. Het eerste grote obstakel op onze weg was de Cronicel Hill, een heuvel van 500 meter die ik in eerste instantie toch echt voor een berg aanzag. De Noren en de Sweedse die meewaren dachten daar helaas anders over. Ondanks de weinige ervaring van mijzelf en de andere Nederlanders zijn we uiteindelijk toch op de top gekomen.

Na die hele berg opgelopen en weer afgelopen te hebben was het tijd voor een degelijke lunchpauze. We hadden namelijk alweer 4 uur gelopen maar we werden door Daan verzekerd dat het vanaf nu vlak zou zijn. De onverwachte plezante verrassing was echter dat er in zijn boekje relatief vlak stond, dus niet niet vlak. Dat betekend dus voor een Nederlander bergachtig en zeker niet vlak, en dat heeft hij van sommige nog lang moeten horen. Ook kregen we nog een omleiding vanwege vallende bomen waardoor we uiteindelijk nog 5 uur moesten lopen en 30 km hadden afgelegd op de tweede dag. Eenmaal in het hostel hebben we nog gegeten maar waren we al snel blij te kunnen zitten en liggen na zo’n lange dag.

De derde dag regende het helaas en het was heel mistig dus het had weinig zin om de berg die we wilde gaan beklimmen op te gaan. Daarom hebben we de hele dag maar in een pub gezeten en gezellig spelletjes gedaan. Ik maakte helaas wederom de fout om eerlijk te antwoorden toen de eigenaar vroeg wat ik studeerde, waarna het wel leek of het tentamen Schotse geschiedenis vervroegd was. De beste man vroeg me vanalles over de Schotse Geschiedenis en het leek wel een kruisverhoor. Gelukkig wist ik toch nog een aantal antwoorden. In de avond hebben we nog Maffia gespeeld wat bij iedereen goed in de smaak viel. Lang leven introductie ervaring inzake groepsspelletjes.

De volgende morgen moesten we weer verder gaan, maar niet nadat Daan zijn weddenschap had gewonnen. Zijn vrienden hadden hem uitgedaagd om een foto te maken in een meer in Schotland waarin hij iemand redde (hij is life-guard in een zwembad). Behulpzaam als ik altijd ben had ik weken geleden ‘Ja’ gezegd en dat zou ik die morgen dus ook weten ook. Gelukkig hadden we Zsofia (Hongaars meisje) ook nog over kunnen halen. Het regende, het was mistig en het water was zeker koud. De rest kan ik niet vertellen aangezien het een trauma is 😛 Maar de foto’s zeggen genoeg denk ik.

Na een koude plonts en een warme douche verder werd het dan toch tijd om de laatse dag lopen te starten. Het regende nog steeds dus iedereen was goed ingepakt en we gingen op weg. Laterna stopte het met regenen alleen het water stroomde nog steeds erg van de bergen af waardoor de watervallen wat groter waren dan normaal. We moesten daarvoor voorzichtig, met elkaar de handen geven, over die stromen heen komen. Terug konden we namelijk al niet meer.

Deze laatste dag was door de watervallen en de ruige bergpaden (ja zoek het pad maar eens op onderstaande foto’s) toch wel de beste dag om te lopen, ook doordat het omhoog en omlaag elkaar lekker afwisselde. Aan het einde van de dag kwamen we uiteindelijk bij de ferry aan (die eigenlijk niet ging maar een man zag dat wij er stonden dus toen heeft hij ons opgehaald met de bood, was echt geluk anders hadden we 12 km meer moeten lopen en hadden we waarschijnlijk de laatste trein terug gemist). In deze laatste stop hebben we gezellig nog samen gegeten en daarna zijn we in de trein terug naar Glasgow gegaan.

Mam en pap op bezoek
Dezelfde avond dat ik terug kwam in Glasgow kwamen mam en pap ook aan in Glasgow. Maar aangezien het al een lange dag was hadden ze de taxi naar hun hotel genomen en ben ik naar mijn kamer gegaan om weer eens goed te slapen. De volgende dag kreeg ik een smsje dat ze al een stukje gelopen hadden in de morgen en in een café nog geen 5 min van mij lopen afzaten. Ze waren al stiekem mijn straat ingelopen en hadden zelfs al voor mijn flat gestaan, maar ze wisten niet meer zeker in welke ik woonde. Na het smsje ben ik dus naar hetzelfde café toegelopen waar ik ze beide voor het raam zag zitten en ze waren nog steeds hetzelfde en het leek alsof het maar een week geleden was dat ik ze had gezien. Die dag hebben we een rondje Glasgow gedaan: Universiteit, centrum, Kathedraal, begraafplaats en een aantal plekken om te zitten en wat te drinken. De tweede dag zijn we naar Balloch gegaan, een dorpje aan Loch Lomond zodat ze het begin van de Highlands konden zien. We hebben daar wat rondgelopen en een boodtochtje gedaan aangezien ze dat toch beter te doen vonden dan nog een stuk lopen. Het weer was ook erg mooi dus dat was ook een geluk aangezien slecht weer was voorspeld. Al lag dat volgens pap aan hem, aangezien het altijd mooi weer was waar de familie Riswick kwam. In de avond hebben we ook nog samen gegeten bij Antipasti aangezien ik mam en pap niet weer een avond Chips met Curry aan wilde doen. Ook omdat ze niet wisten dat met Curry, Indiaanse Curry is, en dus niet ketchup curry. 😛 Op maandag heb ik ze nog allebei uitgezwaaid terwijl ze met hun koffertjes de trein inrolden.

Zo, dat waren de belangrijkste gebeurtenissen van deze week weer. Al heb ik nog een mooie foto van maandagavond toen we samen aten met een aantal studenten en daarna een spelletje hebben gespeeld. Het is duidelijk dat ik niet gewonnen heb. Verder deze week ook nog naar Campus geweest waar we dachten dat er een 80s/90s party was, maar die er uiteindelijk niet was, en ik ben nog naar een Silent Disco geweest (Waar iedereen een koptelefoon op heeft en er verschillende kanalen zijn waar je uit kan kiezen, erg grappig).

Maar dat was het dan, de volgende keer weer wat belefenissen en dan komen de tentamens ook al in de buurt, net als het bezoekje van Rob en Henrik. Ik ben benieuwd.

4 comments

Skip to comment form

    • Puk on 9 april 2011 at 20:34

    Echt superleuke foto’s! En vooral die van die reddingsactie zijn geniaal :p Heel veel plezier (sterkte? succes?) met Rob en Henrik en ook alvast succes met de tentamenvoorbereidingen!

    Beso!

    • Renee on 9 april 2011 at 19:36

    hee Timmie!!

    Echt vet zet die tour! Ziet er heel mooi uit daar. Fijn dat pap en mam langs zijn geweest. Geniet er maar lekker van daar. en Succes met Rob en Henrik:P..

    Kus!!

    • Bram on 9 april 2011 at 16:01

    Tim je taalknobbel slaat weer eens op hol. Boot schrijf je toch echt met een t i.p.v. met een d (2x). Verder mooie foto’s, dat illustreert het verhaal inderdaad wat beter. Goed om te zien dat je nog steeds alive and kicking bent, ook al had ik niet anders verwacht. Onkruid….:P

    Veel plezier met Henrik en Rob mocht je geen verhaal meer tikken, ik hoop dat je alle verrassingen die zij voor jou in petto hebben aankunt:P

    • Ils on 9 april 2011 at 15:19

    Hey Tim,
    Leuk verhaal en een flinke survival heb je erop zitten zeg 🙂 ziet er wel sjiek uit op de foto’s!
    Leuk dat je pap en mam op bezoek zijn geweest en veel plezier nog met rob en henrik!! Kusjes vanuit het zonnige meeeelderse 🙂

Comments have been disabled.

2 visitors online now
2 guests, 0 members
Max visitors today: 4 at 02:04 am UTC
This month: 6 at 10-11-2019 03:25 pm UTC
This year: 24 at 04-24-2019 05:09 am UTC
All time: 86 at 02-01-2018 08:20 pm UTC